ناکسان فرهاد من را نشکنید
نا کسان دست های او را نشکنید.
ساز گرمی می نوازد دست هاش.
سوز بی همتای اورا نشکنید.
اشک ها جاری شود از چشم او.
چشم ها دنیای دنیای اورا نشکنید.
هرچی با من میکنید با شد ولی.
بغض در هی های اورا نشکنید.
سنگ بردارید و من را بشکنید.
ای بدان دست های اورا نشکنید.
قلب او بشکسته است از دستان.
نا کسان فرهاد من را نشکنید.
دست بردارید .دلش خونابه است.
نا کسان. دست های اورا نشکنید.
خوب زیستن امروز،
تمام دیروز ها را در خاطرمان؛
به رویای خوشبختی،
و تمام فرداها را ،
به چشم اندازی از امید تبدیل می کند.
خدایا تقدیرم را زیبا بنویس.
کمک کن آنچه تو زود خواهی؛
من دیر نخواهم.
و آنچه تو دیر خواهی؛
من زود نخواهم.
دلتنگی های آدمی را باد ترانه ای می خواند،
رويا هايش را آسمان پرستاره نادیده می گيرد،
و هر دانه برفی به اشکی نريخته می ماند.
سکوت سرشار از سخنان ناگفته است،
از حرکات ناکرده، اعتراف به عشق های نهان
و شگفتی های برزبان نیامده،
در این سکوت حقیقت ما نهفته است،
حقیقت تو و من...
متن کامل داستانها
سگ ولگرد
نیما یوشیج |
مهتابمی تراود مهتاب |
نیما یوشیج
|
ترا من چشم در راهمترا من چشم در راهم شباهنگام |
نیما یوشیج |
خانه ام ابری ست...خانه ام ابری ست |
| شبانه |
تو در آتش ِ سرد ِ خود ميسوزی
□ چه استجابت ِ غمناکي!
هميشه چنين بوده؟ هميشه چنين است؟ مرداد ِ ۱۳۵۹ | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ترانهی همسفران |
يه خشت از مهتاب و يه خشت از سنگ
يه خشت از شادی و يه خشت از جنگ □
دو خشت از اشک و دو خشت از خنده
سه خشت از شغال و
يه خشت از پرنده. ۱۳۵۹ | |||||||||||||||||
سهراب سپهری |
دوستبزرگ بود |
سهراب سپهری |
نیایش دستی افشان تا ز سر انگشتانت صد قطره چکد هر قطره شود خورشیدی |
سهراب سپهری |
ای نزدیک در نهفته ترین باغ ها دستم میوه چید |
لحظه گمشدهداب اتاقم کدر شده بود |
اگر ترکم کنی ترکت نگویم
که من دل بسته بر یک تار مویم
بده ساقی می از پیمانه ی خود
دگر باده نمانده در سبویم ،
تورا دیدم شدم مست نگاهت
گواه من دوچشمان سیاهت
الهی لحظه ای غمگین مباشی
که دنیا را بسوزانم به آهت
سرزمین عاشقان ویرانه گشت
این سرا نامحرمان را خانه گشت
آن نگاری که دلم را می ربود
بهر شمع دیگری پروانه گشت
www.badehforosh.blogfa.com
